Op glad ijs

De burgemeester en wethouders (het college) besturen de stad, maar het is de gemeenteraad die bepaalt welke kant het op gaat. Dat is natuurlijk een versimpeling, maar het geeft goed weer wat de rol van de raad is. Het belangrijkste moment daarvoor is de raadsvergadering. Het college doet voorstellen en de raad besluit wat daarmee gebeurt. Ook kunnen raadsleden zelf onderwerpen op de agenda zetten, bijvoorbeeld met een motie. Dat kan een nuttig instrument zijn, maar bij verkeerd gebruik vlieg je er ook mee uit de bocht. Tijdens de laatste raadsvergadering gebeurde volgens SGP-raadslid Jan-Herber Hogendoorn precies dat.

De SP diende, ondersteund door Enkhuizen Vooruit (EV), een motie in over dakloosheid. Aanleiding was een oproep van de burgemeester van Amsterdam aan de Rijksoverheid om gemeenten beter in staat te stellen de toenemende problematiek rond dakloosheid aan te pakken. Met de motie wilden SP en EV dat Enkhuizen zich bij die oproep zou aansluiten.

Dat klinkt sympathiek, maar volgens de SGP wordt daarbij iets belangrijks over het hoofd gezien. Als iedere gemeente afzonderlijk dergelijke signalen naar Den Haag gaat sturen, zien ze daar straks door de bomen het bos niet meer. Gemeenten kunnen zeer terechte zorgen hebben, maar de aangewezen weg is om die via de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) onder de aandacht te brengen. Op die manier worden de standpunten van gemeenten gebundeld, is duidelijk hoeveel steun er voor een onderwerp bestaat en heeft de regering één duidelijk aanspreekpunt.

Daarom stemde Hogendoorn tegen de motie, terwijl de overige raadsleden voor stemden. Zulke moties zijn volgens de SGP niet meer dan symboolpolitiek. Daar schiet Enkhuizen weinig mee op. Sterker nog: we begeven ons op glad ijs. Het nodigt uit om steeds vaker sympathiek klinkende moties in te dienen, terwijl de raad zijn tijd beter kan besteden aan zaken waar inwoners daadwerkelijk iets aan hebben.

Soms heb je geen motie nodig om iets voor elkaar te krijgen. Zo kwam vlak voor de zomervakantie de gladheidsbestrijding aan de orde. Ondernemers op bedrijventerrein Schepenwijk hadden de wens uitgesproken om niet alleen de rondweg, maar alle straten van de Schepenwijk op te nemen in de strooiroute. Dat bleek om verschillende redenen niet goed uitvoerbaar. Zo is het uitgangspunt dat een strooiwagen zo min mogelijk doodlopende straten inrijdt.

Oplossingsgericht als Jan-Herber Hogendoorn is, vroeg hij de wethouder daarom of de straten in het midden van de Schepenwijk aan de strooiroute konden worden toegevoegd. Die kunnen namelijk eenvoudig worden meegenomen zonder dat de strooiwagen hoeft te keren. Een kleine moeite voor veel gemak. De andere partijen in de raad spraken hiervoor hun steun uit, waarna de wethouder kon toezeggen dat de strooiroute deze kleine uitbreiding zou krijgen. Komende winters begeven we ons op de Schepenwijk dus op net wat minder glad ijs.