Maidenspeech (eerste toespraak) - duiding verkiezingsuitslag

Een bekende dichtregel uit psalm 133, een psalm die onze kleuter deze week leert op school. Op meerdere manieren heeft deze psalm ons wat te zeggen. Laat ik beginnen bij de 'liefde'.

In een nieuwe samenstelling gaat de gemeenteraad van Enkhuizen vanaf vandaag aan de slag. Daarbij is het niet zozeer nodig dat we de liefde aan elkaar verklaren, maar toch zeker wel belangrijk dat we op een begripvolle en prettige manier met elkaar de samenwerking hebben. Op een liefdevolle manier, met aandacht voor elkaar dus. Want veel van het werk van de gemeenteraad vindt plaats in de vergaderzaal, maar ook buiten de vergaderzaal zal er geregeld contact met elkaar zijn. Als we op die manier met elkaar omgaan, en dat zeg ik dus net zozeer tegen mijzelf, dan komt het qua samenwerking waarschijnlijk wel goed de komende 4 jaar. Als we tenminste die jaren ook geschonken krijgen, ook dat is niet altijd het geval. En dan hoeven we niet verder dan 4 jaar terug te gaan in deze gemeenteraad.

Hoe die samenwerking concreet in Enkhuizen eruit komt te zien, zal mede afhangen van het formatieproces. Dat proces is inmiddels gestart onder leiding van het CDA. Dat wil ik dan meteen maar als bruggetje gebruiken om ook vanaf deze plek het CDA nogmaals te feliciteren met hun zetelwinst en verkregen koppositie in deze raad. De grootste zijn brengt in dit midden ook extra verantwoordelijkheid met zich mee. Die verantwoordelijkheid wordt inmiddels goed opgepakt gezien de reeds gevoerde verkenningsgesprekken die door het CDA zijn opgezet. Daar zal ik straks meer over zeggen.

Ook de VVD en HEA feliciteren wij met hun groei van 1 naar 2 zetels. GroenLinks-PvdA (of Pro, waar ik nog aan moet wennen) en D66 hebben ook best wat stemmen extra gekregen, hetgeen genoeg was om de 2 zetels te behouden.

Te midden van deze vreugde is er ook teleurstelling wanneer je als partij minder stemmen hebt gekregen en als gevolg daarvan een zetel hebt verloren, zoals bij Enkhuizen Vooruit en de SP. Mijn partij weet van 4 jaar geleden hoe het is om een zetel mis te lopen, en daarbij ook de situatie dat het maar een paar stemmen scheelt. De inzet van vorige jaren en tijdens de campagne ten spijt, de kiezer maakt een afweging waar we het mee zullen moeten doen.

Mijn eigen partij, de SGP, is weer terug in deze gemeenteraad, voor het eerst op zelfstandige wijze. Daar hebben we met meerdere mensen flink de handen voor uit de mouwen gestoken, in het bijzonder onze nummer 2 Tamara. De kiezer heeft het willen belonen waardoor we ruim een kwart meer stemmen kregen dan de vorige keer. Dat vervult ons met dankbaarheid, en dan in de eerste plaats naar God die het zo wilde leiden. Zelfs vanuit China en Colombia kreeg ik de volgende dag felicitatieberichten.. dat betrof een partijgenoot op zakenreis en respectievelijk een collega op vakantie.

De kiezer heeft ervoor gezorgd dat we in Enkhuizen een veelkleurig palet aan partijen hebben gekregen met een overwegend evenwichtige zetelverdeling over veel kleine fracties. Dat geeft niet meteen een overduidelijke richting, we zien daarom met veel interesse het verslag van de verkenner tegemoet. Tegelijkertijd kun je met een veelkleurig palet kleurrijke schilderen creëren. En als je kleuren gaat mengen, krijg je nog meer kleuren. Het biedt dus ook kansen voor deze gemeenteraad.

De kiezer lijkt deze verkiezingen wat meer richting rechts dan wel centrumrechts opgeschoven te zijn. Als dat terug te zien gaat zijn in de collegevorming, dan zou ons dat zomaar positief kunnen stemmen. We wachten nu eerst maar af op welke, al dan niet creatieve wijze, er stappen gezet gaan worden richting een college. De opstelling van de SGP is constructief, maar ook kritisch. Dat laten wij hand in hand gaan.

Tijdens het formeren zullen er ook offers gebracht moeten worden. Je kunt als partij het nooit helemaal naar je eigen zin krijgen. Je zult dus met elkaar tot een compromis moeten komen. Hoe gemakkelijk dat zal gaan in onze raad, zal zich moeten gaan uitwijzen.

Wie er ook offers zullen brengen de komende jaren, zijn dierbaren om ons heen. Al die avonden vergaderen betekent ook dat, in mijn geval, mijn vrouw en kinderen het zonder mij te stellen hebben. Hoeveel je ook kunt betekenen in je rol als raadslid voor de hele stad, voor het thuisfront weegt dat toch anders.

Voorzitter, het grootste offer echter, waar ik kort bij wil stilstaan, is onlosmakelijk verbonden aan Pasen, wat wij komende dagen weer herdenken. Pasen heeft niks te maken met een zogenaamde paashaas, maar wel alles te maken met de Heere Jezus Christus die zichzelf opofferde, om te boeten voor zonden die Hij niet gedaan had, maar voor de zonden van mensen die door Zijn genade bij hem ingelijfd worden. In dat licht, wordt al ons werk hier heel betrekkelijk. Dan krijgt de eed zoals zojuist uitgesproken, 'zo waarlijk helpe mij God almachtig', een volle betekenis.

Ik rond af voorzitter door nog even terug te gaan naar het begin van mijn bijdrage. Daar las ik voor uit het derde vers van psalm 133. Waar liefde woont, gebiedt de Heer Zijn zegen. Die zegen wens ik de gehele raad, u als voorzitter, de griffie onder leiding van de griffier en de wethouders, ja.. alle inwoners van Enkhuizen, voor de komende jaren toe. Daar, waar die liefde woont, zo vervolgt de psalm, daar woont Hij Zelf, daar wordt Zijn heil verkregen, en het leven tot in eeuwigheid.